Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Πρόταση προς όλους του πολίτες του κόσμου.

Έκθεση Ελβετικού fund μιλά για μελλοντικά εφιαλτικά αποτελέσματα από την επιλογή της κυβέρνησης να πάμε στο ΔΝΤ

Διαβάζω ότι «Ζούμε την ζωή ενός άλλου» και εξοργίζομαι . Θέλουν να μας πείσουν ότι η κρίση είναι δικό μας δημιούργημα. ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΟ. Θα απαντήσω και θα εγχειρήσω να δώσω εναλλακτική ως θεωρητικός άνθρωπος.

Ζούσαμε λέει με δανεικά και φτάσαμε να έχουμε 3 κινητά δυο Καγιέν τρία σπίτια διακοπές στο Ντουμπάι και όλα αυτά με δανεικά χρήματα.

Αυτό που πρέπει να ξέρει όμως όλος ο κόσμος είναι ότι αυτό ήταν κεντρική πολιτική επιλογή. Συγκεκριμένα και με αποφάσεις επίπεδου G7, G20 και Ευρωζώνης και FED οδηγήθηκε στον υπερδανεισμό για να υπάρξει υπερκατανάλωση και υπερκέρδος σε τράπεζες και μεγάλες εταιρείες παράγωγης προϊόντων.

Και είναι αλήθεια ότι όλα αυτά τα χρόνια παράχθηκε ανάπτυξη ΑΕΠ και ήταν όλοι ευτυχείς. Όμως το χρήμα που δανειστήκαμε λείπει από το μέλλον και έρχεται καθημερινά μπροστά μας ως έλλειμμα. Έλλειμμα από τον κρατικό προϋπολογισμό έλλειμμα από τον οικογενειακό προϋπολογισμό έλλειμμα έλλειμμα έλλειμμα.

Πρόκειται για παγκόσμιο σκάνδαλο αρπαγής πλούτου από το μέλλον μας. Σκάνδαλο πολιτικό καθώς ο δανεισμός και η ρευστότητα στην οικονομία επιδιώχθηκε πολιτικά και ευνοήθηκε από όλους. Για να συμβεί στήθηκε μια πανίσχυρη διαφημιστική βιομηχανία. Όλα τα λεφτά τελικά καταλήγουν στις τράπεζες και κανένας δεν τολμά να αφήσει μια τράπεζα να χρεοκοπήσει. Αδύναμες ηγεσίες πορευόμενες σε μονόδρομους και αδύναμοι λαοί σε πρωτοφανές αδιέξοδο καίνε υποκαταστήματα τραπεζών.

Λείπει η θεωρητική βάση. Δεν γνωρίζουν πως λειτουργεί ο καπιταλισμός. Πρέπει κύριοι να γινει αντιληπτό ότι στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και όπου δημιουργούνται τέτοια υπάρχουν οι πολίτες που τα λύνουν.

Βαρέθηκα τις βλακείες σας, εξοργίζομαι όταν κάνετε σπουδαίους τους δείκτες τα χαρτάκια σας και τα FTSάκια σας. Το αφεντικό στο πλανήτη είναι ο καταναλωτής, ο εργαζόμενος, ο άνθρωπος, οι ψυχές, η διανόηση, η δύναμη, το ελεύθερο πνεύμα, η ομορφιά.

Χρειάζεται απλά μια απόδειξη οτι το ΑΕΠ παράγεται από εμάς.

Προτείνω, Γενικευμένη στάση πληρωμών από τους πολίτες προς όλες τις τράπεζες και τις παγκόσμιες αλυσίδες. Στο μεγαλύτερο δυνατό επίπεδο. Αν είναι δυνατόν σε παγκόσμιο επίπεδο. Για δυο τρεις ημέρες για 10 ημερες το πολύ. Απλά δείξτε τους “who is the boss.” Κάντε τους να τρομάξουν. Να τρέχουν να ξεπουλήσουν πανικόβλητοι τα χαρτάκια τους και να φοβούνται να τα ξαναγοράσουν γιατί θα κάνουν τζιζζζ! Ακούς εκείς Goldam Shacs και “Οίκοι” μας έγιναν νταβάδες της Δημοκρατίας . Ρε ας το διάολο.

Διαδώστε μεταφράστε το σε όλες τις γλώσσες, ορίστε ημερομηνία έναρξης και άντε γεια. Και μόνο εαν το διαδώσουμε ως ιδέα και μόνο αν ορίσουμε ημερομηνία έναρξης και όλα θα τελειώσουν πριν από εκείνη την ημέρα. Σύντροφοι τα προβατάκια πρέπει να βγάλουν δόντια και να αρχίσουν να δαγκώνουν πριν τα σφάξουν. Και ας γίνει ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος με ρόπαλα στους δρόμους όπως έχει προβλεφτεί. Οπωσδήποτε θα είναι πρόοδος.



http://www.tolimeri.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια εκτός θέματος καθώς και μηνύματα σε "greeklish" δεν θα δημοσιεύονται.

Ποιά είναι η άποψη των χρηστών του διαδικτύου για την "πολυπολιτισμική κοινωνία" στην οποία μεταβαίνουμε, κατά την κρίση του νομοσχεδίου που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης; http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=1012 Συγκεκριμένα, στην εισηγητική έκθεση αναγράφεται: Στην χώρα μας, οι συμπεριφορές που αποβλέπουν σε φυλετικές διακρίσεις έχουν ποινικοποιηθεί, ως ένα βαθμό, όπως προαναφέρθηκε από τον ν. 927/1979. Δεδομένου, όμως, ότι ο παραπάνω νόμος έχει εφαρμοστεί ελάχιστα και ήδη κρίνεται ανεπαρκής, ενόψει των σοβαρών προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας κατά τη μετάβασή της σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, η ισότιμη προστασία όλων των ατόμων, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα φυσικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά τους ή τον γενετήσιο-σεξουαλικό προσανατολισμό τους, προβάλλει ως πρωταρχική υποχρέωση του κράτους. Τι θα λέγατε, να ακουγόταν και η φωνή του "κυρίαρχου λαού", ως προς τη μετάβασή μας σε "μια πολυπολιτισμική κοινωνία";